---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Hayata Bir Bakış Atmak…
İnsanız; annemizin rahminden çıktık ve her geçen gün fiziksel veya yaşamsal olarak büyüyoruz. Ve bir gün gelecek öleceğiz… İşte bu kadar basit. Fakat çevreme bakıyorum da insanlar bu basit döngü içerisinde hayatlarını kompleks bir hale sokuyorlar. Giyim kuşam olsun, ilişkiler olsun, çıkar kavgaları olsun hayat hep karmaşıklık içerisinde ilerliyor. Bakıyorum da çevreme kızlar bin bir türlü hallere girmişler, ne giyimlerine ne de hal ve hareketlerine dikkat ediyorlar. Elbette erkeklerde böyle bir hal içerisinde. İnsanlık nereye gidiyor diyerekten ahh çekiyorum her güneş doğduğunda ve görünür olduğunda insanlar. Keşke diyorum, keşke her fert hayatını bu kısa dünya hayatı boyunca sade ve temiz yaşasa. Ama nerede, şeytana uymak varken doğru yaşam lafzı nerede?
Otobüse biniyorum ve bakıyorum çevreme, önceden her genç büyüğüne yer verirdi, fakat şimdi 12-30 yaşında ki dinç insanlar 70lik nene ayakta dikilirken bunu görmezden geliyorlar. Diyorum ya nereye bu gidiş nereye kadar?





Bu görüntünün hiçbirimiz yabancısı değiliz aslında
benim de günlük yaşantımızda hayata dair müthiş gözlemlerim oldu
evet giyim kuşan konusunda size hak veriyorum o kadar saçma kıyafetler seçiliyo ki şimdiler çok güzel göründüğünü zannediyolar belki de ama bana göre görüntü kirliliği…
Gelelim hal ve hareketlere
ne ses tonlarına dikkat ediyolar ne de bi toplum içersinde muhabbet konularına
akşam her iş dönüşü dikkatimi çeken
zaten yoğun bi gün geçirmişiniz eve dönüyosunuz gençlerin kulağında kulaklık (hiç takmasa ondan iyi )son ses açık onunla beraber bizde dinliyoruz artı bide tel muhabbetleri var benim yolculuk bitiyo eve geliyorum onların muhabbet bitmiyo nedense …
müzik dinlenmesine yada sohbet edilmesine karşı değilim ama herşey bi EDEB içersinde olmalı …
En vahimi de büyüklere saygı konusunda benim düşüncen (gerçi insan önce kendisine sayğı duymalı…)
Daha geçen gün otobüsteyim
genç delikanlılar kurulmuşlar koltuklara annem yaşında bayanlar ayakta (YUH ARTIK dedim ya)
aslında bu gençlerin sorunları kendileriyle
nedense kişilik sorunu çekiyolar
kendilerinden bi ben oluşturmak yerine hep bi özenti içersindeler
hep bi kıskançlık, bi bencillik almış başını gidiyo
sevgiyi sadece karşı cinse duyulan bi aşk olarak algılıyolar
sevginin paylaştıkça çoğaldığından nedense bihaberler
onlardan bu şartlarda sayğı beklemek son derece yanlış olur bence çünkü sayğı beklenmez SAYĞI DUYULUR…
Aslında herşey hayata bakış açısında gizli
BU AÇININ ÇÖZÜLEBİLMESİ DİLEĞİYLE…
Cevabınızı yazınız!