Bir gülüm olsun isterdim ben doğduğumda filizlenen. Benim dikmediğim ama benim olan bir gül. Merak ediyorum yaşadıklarının ardından boynu bükülür rengi solar mıydı? Gerçi ne yaşayabilir ki bir gül. Bülbüle acı çektirip feryat ettirmekten başka… Şimdi bir gülüm var ; ama benim değil. Bülbül gibi acı çekiyor bazen kanayıp ağıtlar yakıyorum. O gülün umrunda bile değilim. O kendi dünyasında ben ondan bihaber. Düşündükçe onu kanıyor yaram. Demli bir çayın yanında yaktığım sigaralar tat vermiyor şimdi. O en eski şarkıların eskiliğinde kaybolurken anlatamamak anlaşılmamak acı veriyor. Eskiyor tükeniyorum yavaş yavaş… Oysa bir zamanlar güzeldi hasret sancısı, sabahlara kadar uyumamak, sarhoş edasıyla dolanıp durmak. Ama istediğimiz gibi olmuyor hayatta her şey… bazen zoraki yollara girip kayboluyoruz o yollarda. Ben şimdi öyle bir yoldayım her yer karanlık ve dondurucu bir soğuk… İçimi ısıtıp dünyamı aydınlatacak tek bir şey var, o da benden çok uzaklarda.

Gün olur tanıdığınız herkes sever sizi. Anneniz o eşsiz sevgisiyle okşar başınızı. Bilirsiniz ki her daim yanınızda olacak, sizi yarı yolda bırakmayacak sevdiğiniz ve sevildiğiniz insanlar vardır yanınızda. Her derdinizi paylaşırlar kendi dertleriymiş gibi ve düştüğünüzde kaldırırlar, içten gelen bir tebessümle uzatarak ellerini… ama bir gülünüz varsa uzaklarda tüm bunlar yetmez, eksiktir bir yanınız ve hep hissedersiniz o eksikliği… Onsuz dolmayan ve dolmayacak bir boşluk acıtır canınızı.

Eliniz kolunuz bağlıdır hiçbir şey yapmadan beklerseniz öylece. Gün geçtikçe tükenir ve yavaş yavaş erirsiniz… Gelmeyecek birinin yolunu bekler durursunuz. Beklersiniz, beklersiniz, beklersiniz… Gelen gider yoktur anlarsınız gelmeyeceğini, uzaklardadır ve hep uzaklarda kalacaktır. Ama siz beklersiniz, beklersiniz, beklersiniz… İşte bu son aşamadır hiçbir umudunuz kalmamıştır; ama yapacak bir şey yok beklemeye devam edersiniz…

Ben şimdi son aşamadayım. Hiçbir umudum yok; ama yapacağım bir şeyde… Bildiğim bir şey var, benim gülüm var her gün içimi kanatan ve beni bir gülün rengine boyayan, ömrümce yollarını bekleyeceğim, adını dilimden düşürmeyeceğim gülüm… ve yine biliyorum benim başka gülüm olmayacak. Bir güle gönül veren yüreğim gülün dikenine katlanacak.

Benzer Konular:

• İnsanları Sevmeli – Alaeddin İkican Siirleri
• 52 Yıllık Bir Çınar Prof. Dr. İsa KAYACAN
• Bende AŞK Böyle